സ്വര്‍ണഞരമ്പ്‌

സ്വതന്ത്ര പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‌ ഒരാമുഖം

എൻ്റെ ജീവിതം

ദയ പവാര്‍

(മറാത്തി ദളിത്‌ കവിത)

ഞാന്‍ ഈ അണക്കെട്ട്
പണിയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ
എന്‍റെ ജീവിതം
വഴിമുട്ടാന്‍ തുടങ്ങി

പ്രഭാതം വിടരുന്നു
ആട്ടുകല്ലില്‍ ധാന്യങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ല
ഇന്നത്തെ ഭക്ഷണത്തിന്
ഞാന്‍ ഇന്നലത്തെ ഉമി ശേഖരിക്കുന്നു

സൂര്യന്‍ ഉയരുന്നു
എന്‍റെ ഉത്സാഹം ക്ഷയിക്കുന്നു
എന്‍റെ കുഞ്ഞിനെ
ഒരു കുട്ടക്കുള്ളില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു
എന്‍റെ കണ്ണുനീര്‍ മറച്ചുവെച്ച്
ഞാന്‍ അണക്കെട്ട് പണിയാന്‍ പോവുന്നു

അണക്കെട്ട് നിര്‍മിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
അതവരുടെ കരിമ്പിന്‍ തോട്ടങ്ങള്‍ നനക്കുന്നു
അവരുടെ കൃഷിയെ സമൃദ്ധവും
മാംസളവുമാക്കുന്നു
ഞാന്‍ കാട്ടിലൂടെ മൈലുകളോളം നടക്കുന്നു
ഒരിറ്റു കുടിവെള്ളവും അനേഷിച്ച്
ഞാന്‍ എന്‍റെ വിയര്‍പ്പുകൊണ്ട്
കൃഷി നനക്കുന്നു
ഉണങ്ങിയ ഇലകള്‍
എന്‍റെ വരണ്ട തോട്ടത്തെ നിറക്കുന്നു


പരിഭാഷ: അമൽ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Share this post

Related

വീട്

വീട് നിർമിക്കുമ്പോൾ നാം നമ്മെ നിർമ്മിക്കുകയാണ്. നിർമ്മാണം എന്നത്നാം കുക്കിംഗ് എന്ന് പറയുന്ന പോലെ എല്ലാ ചേരുവകളും പാകത്തിന് ഉൾപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് രുചികരമാക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ്. ഒരാവിഷ്ക്കാരം,…

സമരം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്

കഴിഞ്ഞ ദിവസം തൃശൂർ വിയ്യൂരിലെ അതീവ സുരക്ഷാ ജയിലിലെ അന്തേവാസികൾക്കൊപ്പം വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരുന്നത് ജീവിതത്തിൽ എന്നെന്നും സ്മരിക്കുന്ന അനുഭവമായി തുടരാതിരിക്കില്ല. അതത്രയും ഹൃദയസ്പർശിയായിരുന്നു. ആദ്യമായാണ് ഒരു…

ലോകം എല്ലാരുടേതുമാണെന്ന് ബഷീർ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം, പിന്നീട് കണ്ണിലുടക്കുന്നത് ഏഴാംഭ്രാന്തനാണ്.

വല്ലാത്തൊരു വായനാനുഭവം ഇവിടെ കുറിക്കട്ടെ. അവസാനിച്ചു, വീണ്ടും വരികൾ തേടണമെന്ന് മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടുതന്നെ,ഇനിയും ചെല്ലണം, ആഴത്തിലിറങ്ങി ചെല്ലണമെന്ന് മനസ്സ് ആവർത്തിച്ചു. അശ്രദ്ധയിലെങ്ങാനും ഒരു വരി വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ,…