സ്വര്‍ണഞരമ്പ്‌

സ്വതന്ത്ര പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‌ ഒരാമുഖം

ഞാനെന്ന കവിത

നിശാന്ത് കൊടമന

ആരും വായിക്കാതെ,
മറിച്ചുപോലും നോക്കാത്ത
ഒരു പുസ്തകത്തിലെ
ചിതലരിച്ച വരികളുള്ള
ഒരു കവിതയായിരുന്നു ഞാൻ..
വൃത്തവും അലങ്കാരവും
ലക്ഷണവും ഇല്ലാത്ത
പേരിന് മാത്രം കവിതപോലൊന്ന്..

ചൊല്ലാൻ താളമില്ല,
വായിക്കാൻ സുഖമില്ല,
പാടുവാൻ ഈണമില്ല ,
എഴുതിയ ആൾപോലും
പുനർവായന മടിയ്ക്കും
കവിതയായി ജീവിച്ച്
തീർക്കുവാൻ മാത്രമായി,
ഒരു ജന്മമായിരുന്നു ഞാൻ..

അതിനിടയിൽ എന്നോ,
പൊടിഞ്ഞുപോയ
അക്ഷരങ്ങൾ ചേർത്തുവെച്ച്
ഞാൻ സ്വയം കവിതയായി..
സ്വയം വായിച്ചും
ചൊല്ലിയും പാടിയും
കേൾപ്പിച്ചു ലോകത്തെ..

പുനർവായനയിൽ
പലയിടങ്ങളിലും കണ്ട
അർത്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന്
എന്നെ ഞാൻ ഒരു
മഹാകാവ്യമാക്കി
മാറ്റിയെഴുതി..

വായിച്ചവർക്ക് മുന്നിൽ
ഞാൻ വീണ്ടും പുതിയ
പല വരികളും കുറിച്ച്,
നീണ്ട കാവ്യങ്ങളായി
പുനർജനിക്കുമ്പോൾ,
പുതിയ അർത്ഥങ്ങളും പേറി
എൻ്റെ ഭൂതകാലം
ചിതലരിക്കുന്നതും കണ്ടു

One Response

  1. Dear Brother,
    I am so happy for your this truthful and justifiable way of journalism through your works. along with that I wish your stories, poems and your writings to be prosperous as always.
    To all of that my best wishes for you.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Share this post

Related

മഴ

ഇട മുറിയാതെ പെയ്യുന്ന മഴ ഇട മുറിയാതെ പെയ്യുന്ന മഴതണുപ്പ്, ചെറിയ കുളിര്ഇതെന്ത് മഴക്കലമാണ് ,ഒട്ടും തന്നെ മഴ യില്ല മഴയെ പഴിച്ചിട്ട് ആണോ അതോവെയിലിനു…

അതിര് വിട്ട് അതിര് കാത്ത ചിത്രങ്ങൾ

സാമൂഹികയാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ മുഖവിലയ്ക്കെടുത്തു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് സിനിമയുടെ ശരീരനിർമ്മിതികൾ നടന്നിട്ടുള്ളത്. അതായത് സമൂഹത്തിൻ്റെ സാംസ്കാരിക രാഷ്ട്രീയ പ്രതിഫലനമാണ് സിനിമ എന്നർത്ഥം.പ്രാദേശികമായ ചരിത്രത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിക്കൊണ്ട് പരീക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തിൽ വൈവിധ്യങ്ങളിൽ നിന്ന്…

ഇന്ദുഗോപന്റെ അതീന്ദ്രിയാനുഭവങ്ങൾ

ശ്രീമതി സ്മിത .സി യുടെ ‘ഐന്ദ്രികം’ എന്ന നോവൽ ഒരു കൗതുകത്തോടെയാണ് വായിച്ചു തുടങ്ങിയതെങ്കിലും അത് ഒരു പഠനത്തിലാണ് അവസാനിച്ചത്. വളരെ ആഴത്തിൽ അതും തന്മയത്വമായി…