സ്വര്‍ണഞരമ്പ്‌

സ്വതന്ത്ര പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‌ ഒരാമുഖം

പോർത്തുഗീസ് കവിത

അതെ, ഞാൻ പാടുന്നു

ജോസെ റെഗിയോ

അതെ ഞാൻ പാടുന്നു,
അതാണെന്റെ ഭാഗധേയം
പക്ഷേ ഞാൻ പാടുന്നതു തീപ്പിടിച്ച ഒരു കെട്ടിടത്തിൽ എല്ലാവരും മറന്നിട്ടുപോയ ഒരു കുഞ്ഞു വെണ്മാടത്തിൽ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ച് അലമുറയിടുന്നതു
പോലെയാണ്
താഴെ നാൽക്കവല വിജനമാണ്, മേലേ ആകാശം അദൃശ്യമാണ്
വെണ്മാടം അവ്യക്തമാം വിധം ഉയരെയാണ്
കോവണിപ്പടികൾ പൊടിയും ചാരവുമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു കിറുക്കുപിടിച്ച അടിത്തറ പൊട്ടിത്തകരുകയാണ്
വേദനയുടെ അലമുറ മാത്രം അകലത്തിൽ ഒരു പ്രതിധ്വനി കുത്തിത്തുളയ്ക്കുന്നു ….
ആരും അവനെ രക്ഷിക്കാനെത്തുന്നില്ല. എനിക്കറിയാം ആരും വരുന്നില്ലെന്ന് ആരും ആരും
എന്നെക്കൊല്ലുന്ന ഏകാന്തത എനിക്കു സഹായഹസ്തം നീട്ടുന്നു, കരുണാമയമായ ഒരു നോട്ടം കൈമാറുന്നു
അതെന്നെ വിഭ്രാന്തിയിൽ നിന്നു മോചിപ്പിക്കുന്നു ….
പക്ഷേ എത്രയോ കൂടുതൽ നന്നായി ഞാനറിയുന്നത്
എത്രയോ കൂടുതൽ അഗാധമായി വിശ്വസിക്കുന്നത്
അകലങ്ങളിൽ മുഴങ്ങുന്ന ആ പ്രതിധ്വനിയെയാണു ….
അതിനാൽ ഞാൻ കൂടുതലുറക്കെ കൂടുതൽ നന്നായി പാടുന്നു,!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Share this post

Related

വീട്

വീട് നിർമിക്കുമ്പോൾ നാം നമ്മെ നിർമ്മിക്കുകയാണ്. നിർമ്മാണം എന്നത്നാം കുക്കിംഗ് എന്ന് പറയുന്ന പോലെ എല്ലാ ചേരുവകളും പാകത്തിന് ഉൾപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് രുചികരമാക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ്. ഒരാവിഷ്ക്കാരം,…

സമരം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്

കഴിഞ്ഞ ദിവസം തൃശൂർ വിയ്യൂരിലെ അതീവ സുരക്ഷാ ജയിലിലെ അന്തേവാസികൾക്കൊപ്പം വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരുന്നത് ജീവിതത്തിൽ എന്നെന്നും സ്മരിക്കുന്ന അനുഭവമായി തുടരാതിരിക്കില്ല. അതത്രയും ഹൃദയസ്പർശിയായിരുന്നു. ആദ്യമായാണ് ഒരു…

ലോകം എല്ലാരുടേതുമാണെന്ന് ബഷീർ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം, പിന്നീട് കണ്ണിലുടക്കുന്നത് ഏഴാംഭ്രാന്തനാണ്.

വല്ലാത്തൊരു വായനാനുഭവം ഇവിടെ കുറിക്കട്ടെ. അവസാനിച്ചു, വീണ്ടും വരികൾ തേടണമെന്ന് മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടുതന്നെ,ഇനിയും ചെല്ലണം, ആഴത്തിലിറങ്ങി ചെല്ലണമെന്ന് മനസ്സ് ആവർത്തിച്ചു. അശ്രദ്ധയിലെങ്ങാനും ഒരു വരി വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ,…