സ്വര്‍ണഞരമ്പ്‌

സ്വതന്ത്ര പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‌ ഒരാമുഖം

അവസാനത്തെ നിമിഷത്തിനും മുന്‍പ്

പ്രിയ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ

ഈയാണ്ടിലിനിയൊരു മഴയും

 പെയ്യില്ലെന്നിരിയ്ക്കേ  

വെയിൽ വേദന തിളയ്ക്കും 

കായൽ തഴുകുമുരുളൻ കല്ലുകൾ 

പോലടുത്തിരിക്കാം, കാടിരുളുന്നു


ദൂരങ്ങൾ പിന്നെയുമകലും,
വേനലുറയും കരിങ്കല്ലുകൾ 

സ്വകാര്യങ്ങളെ കേൾക്കും

 സന്ധ്യയുമഴിഞ്ഞുവീഴും,

മണൽപരപ്പിലോളങ്ങളുറങ്ങും

 രാവ് പിന്നെയുമലറും 

അത്രയേറെത്തവണ കരഞ്ഞുമുനിഞ്ഞൊരു 

നിഴൽ, ദൃഷ്ടിതിരിക്കാതുറ്റുനോക്കും

 മതിൽമൗനങ്ങൾ 

ജനലരികിൽ മരിച്ചെന്നപോലെ

 പലനിറങ്ങളിൽ വളപ്പൊട്ടുകൾ

 തീപടരും മരങ്ങൾക്കിടയിൽ

 വേരുതേടും പൂവുകൾ 

മഴപെയ്യുന്ന നേരം 
നനവാർന്നൊരു വേദനക്കാലം 

കാട്ടുനദി പോലൊഴുകും മിഴികൾ  


ഒടുവിലത്തെ പൂവൊരുക്കിവെയ്ക്കുക 
അതിൽവട്ടമിടുംശലഭത്തെയും

 നിലയില്ലാക്കയങ്ങളിൽ 

കുളിച്ചുനിവരുമൊരന്തിച്ചോപ്പിടറി 

നിൽക്കും വഴികളിൽ

 സംവത്സരങ്ങൾ, പിണങ്ങിയ മൊഴികളിൽ

 ആഴത്തിൽ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ടൊരു 

കുടിലൊരുക്കാം, ഹിമസാന്ദ്രമാകാം  

One Response

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Share this post

Related

വീട്

വീട് നിർമിക്കുമ്പോൾ നാം നമ്മെ നിർമ്മിക്കുകയാണ്. നിർമ്മാണം എന്നത്നാം കുക്കിംഗ് എന്ന് പറയുന്ന പോലെ എല്ലാ ചേരുവകളും പാകത്തിന് ഉൾപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് രുചികരമാക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ്. ഒരാവിഷ്ക്കാരം,…

സമരം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്

കഴിഞ്ഞ ദിവസം തൃശൂർ വിയ്യൂരിലെ അതീവ സുരക്ഷാ ജയിലിലെ അന്തേവാസികൾക്കൊപ്പം വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരുന്നത് ജീവിതത്തിൽ എന്നെന്നും സ്മരിക്കുന്ന അനുഭവമായി തുടരാതിരിക്കില്ല. അതത്രയും ഹൃദയസ്പർശിയായിരുന്നു. ആദ്യമായാണ് ഒരു…

ലോകം എല്ലാരുടേതുമാണെന്ന് ബഷീർ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം, പിന്നീട് കണ്ണിലുടക്കുന്നത് ഏഴാംഭ്രാന്തനാണ്.

വല്ലാത്തൊരു വായനാനുഭവം ഇവിടെ കുറിക്കട്ടെ. അവസാനിച്ചു, വീണ്ടും വരികൾ തേടണമെന്ന് മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടുതന്നെ,ഇനിയും ചെല്ലണം, ആഴത്തിലിറങ്ങി ചെല്ലണമെന്ന് മനസ്സ് ആവർത്തിച്ചു. അശ്രദ്ധയിലെങ്ങാനും ഒരു വരി വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ,…