സ്വര്‍ണഞരമ്പ്‌

സ്വതന്ത്ര പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‌ ഒരാമുഖം

TM KRISHNA: THE VOCAL ARTISTE IN CARNATIC MUSIC

Sreeda UM

Art has always been the most vital medium for various expressions that could exert influence upon the cultural and social milieus. Throughout history, those expressions have become revolutions and paved the way for several social transformations and political reflections. Especially music has been utilized as the prominent way to convey ideas and prospects into society. Well, in Indian music there have been only a few artists who stood out on their own with their vivid political stand and a progressive outlook towards the real issues happening around them. T M Krishna is certainly estimable among them as he is the only musician in India currently writing op-eds about political issues or receiving prizes for social inclusivity, regardless of where they are from.
His passion in Carnatic music was nurtured by his parents as they provided exposure for him to learn the many layers of Carnatic music and musicians with diverse styles and methods. He began the performing career at the age of 12 and later as he acquired prominence as a renowned vocalist, he focused on experimenting the structure of concerts and started to create his own interpretations in music.
His music is applauded as being uniquely expressive and alive with ‘raga bhava’ and for the soulful ambience it creates. He is acclaimed as well as criticized for his innovative renditions and the method of presentation in concerts, because he chooses to differ in rendering in a manner purists prefer, such as singing Ragalaapa after the Keeethanams, spending more time on Neravals and Varnams (traditionally introductory pieces) in the middle or at the end of a concert.
But what made him surpass the usual imageries of a contrarian or an unconventional artiste was his active participation in accepting and attempting to change the cultural and social divide and political injustices in the past decade. His reformative perspectives must have been influenced by his mother who was an educationalist and founded and run a school for underprivileged and tribal children in Anaikkatti. His decision to boycott performing ever in Chennai’s famed music season because its authorities are corrupt and support caste favouritism in selecting artists to perform, was a major one at the dawn of his ardent social activism.
In 2016, he won the prestigious Ramon Magsaysay Award in culture as the first Indian musician to achieve it in recognition of ‘his forceful commitment as artist and advocate to art’s power to heal India’s deep social divisions. In 2017, he was featured in a music video , Chennai Poromboke Paadal, which was an environmental plea to save Ennore Creek and reclaim the Tamil word poromboke, which had come to mean a person or place that is worthless or “uncivilized”. With deep and hard-hitting lyrics, Poromboke Paadal was a thrashing hit and was the first Carnatic song sung in colloquial Tamil. Krishna’s collaboration with the Jogappas ( Transgender musicians) and bringing the poems of Bharatiyar, Sree Narayana Guru and Perumal Murugan into concerts were significant revelations in South Indian music. He is also a part of the group of activists that organizes the Urur-Olcott Kuppam Festival in Chennai and the Svanubhava initiative in Chennai.
T M Krishna writes and speaks about a wide range of social issues, without limiting to the cultural sphere. His works traverse based on left-wing activism aiming reformation in caste, combating communalism and liberalizing classical music. He spoke against the revocation of Article 370, the destruction of statues of Lenin, Ambedkar, Gandhi and Periyar and writes articles and columns against fascist practices and injustices with acknowledging and using his privileges for the just reasons.

In a society deeply rooted in cultural hegemony and political injustices, the inevitability of personas like Krishna is remarkable. When many privileges being misused, such attempts to reinstate the unity and openness are the true upliftment. Let us hope to witness many more artists utilizing their voice to dismantle the power edifices and empower those unseen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Share this post

സ്വര്‍ണഞരമ്പ്‌

സ്വതന്ത്ര പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‌ ഒരാമുഖം.
കാണുന്നതും കേള്‍ക്കുന്നതും സത്യമാണ്‌.
എന്നാല്‍ കാണാന്‍ പാടില്ലാത്തതും കേള്‍ക്കാന്‍ പാടില്ലാത്തതും ഇഷ്ടംപോലെ.
സത്യമെങ്ങനെ പറയാം, എങ്ങനെ അനുഭവിക്കാം എന്നാലോചിക്കുന്ന പത്ര ഭാഷ്യത്തിലേക്ക്‌…
പോസിറ്റീവ്‌ ജേര്‍ണലിസത്തിന്റെ പുനരാവിഷ്‌ക്കാരം.
ആശയങ്ങള്‍ക്കും സംവാദങ്ങള്‍ക്കും ഇടം തേടി ഒരു ഡിജിറ്റല്‍ മാഗസിന്‍.

Categories
സ്ത്രീ/പുരുഷൻ
(6)
സിനിമ
(15)
സാഹിത്യം
(18)
സംസ്കാരം
(2)
സമകാലികം
(1)
സംഗീതം
(9)
വിശകലനം
(4)
വിദ്യാഭ്യാസം
(10)
വാലന്റൈയിന്‍ ഡേ
(3)
വായന
(3)
ലേഖനം
(28)
റിപ്പോർട്ട്
(1)
യുദ്ധം
(4)
യാത്ര
(9)
പ്രസംഗം
(1)
പ്രവാസം
(4)
പുസ്തകപരിചയം
(15)
പരിസ്‌ഥിതി
(3)
നിരൂപണം
(9)
ചെറുകഥ
(23)
ചിത്രകല
(4)
കവിത
(116)
കഥ
(22)
കത്ത്
(2)
ഓർമ്മ/സ്വർണഞരമ്പ്
(16)
ആരോഗ്യം
(1)
ആത്മീയം
(4)
അഭിമുഖം
(6)
അനുഭവം
(11)
Featured
(3)
Feature
(2)
Editorial
(22)
Editions

Related

സർഗ്ഗാത്മകതയുടെ നാലു പതിറ്റാണ്ടുകൾ…..

ശാന്തിനികേതനിലെ തന്റെ കലയും ജീവിതവുമിഴചേർന്ന അനുഭവങ്ങൾപങ്കു വയ്ക്കുകയാണ് വെള്ളിനേഴിയിലെ വീട്ടിൽ നിന്നും ലതാ പൊതുവാൾ.വെള്ളിനേഴിയിലെ കഥകളിമേളത്തിനിടയിലും പച്ചപ്പിന്റെമനോഹാരിതയിലും, കുടുംബ ജീവിതം നയിക്കുമ്പോഴും ലതാപൊതുവാളിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും…

ഗുരു

നാരായണ ഗുരു കടന്നുപോയ കാലം കേരളമില്ലായിരുന്നു, മലയാളമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഗുരു കടന്നുപോയതിനു ശേഷം കേരളമുണ്ടായി, അപരിചിതനായ ഒരു മനുഷ്യനെപ്പോലെ കേരളത്തിന്റെ കാലവളർച്ചയുടെ ഓരോ ദശകത്തിലും നാരായണൻ…

നാരായണഗുരു ഒരു ഇമ്മനെന്റലിസ്റ്റ് ചിന്തകൻ

ബുദ്ധനെയും ലാവോ സുവിനെയും പോലെ എല്ലാവർക്കും ഒറ്റധർമം എന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചയാളായിരുന്നു നാരായണഗുരു. ജഗത്തിൽ ഉള്ളടങ്ങിയ ഒന്നാണ് , ജീവന്റെ ജൈവികമായ ഒരു ശേഷിയാണ് ധാർമികമാവൽ എന്ന്…